Sint-Pietersbandenkerk

De bouw van de dekenale kerk Sint-Pieter in de banden werd gestart in 1740 nadat het kerkgebouw uit de 9de eeuw werd afgebroken. De toren is blijven staan vanwege zijn mooie en sterke structuur met achthoekige spits, op een vierkante basis. De muren van de toren werden in het nieuwe gebouw geïntegreerd, waardoor de galmgaten langs de oostkant binnen het dak vallen.
In 1834 werd de driebeukige classicistische kerk vergroot.
Ze bezit verscheidene kunstwerken waaronder een preekstoel van 1895, een biechtstoel van omstreeks 1655 en een Royerorgel van 1682.

In 1974 werd de kerk als monument beschermd.

De kerk is iedere dag open voor een stil bezoekje.

Elk weekend wordt eucharistie gevierd op zaterdag om 18 uur en op zondag om 9.30 uur.

Sint-Jozefskapel

In de kerkarchieven van de Sint-Annaparochie, neergeschreven door pastoor Pieter De Mey in 1879, vinden we terug: ”Mej. Catharina de Clercq heeft op hare grond de kapel van Sint-Jozef laten bouwen.  Op de voorgevel staat het jaartal 1709.  Tijdens de Franse Revolutie werd deze kapel om wonderbare wijze gespaard.  Ze moest afgebroken worden, maar een arme werkman had er ondertussen zijn intrek genomen.  Deze smeekte de Franse soldaten om de kapel te vrijwaren mits een vergoeding van een fles jenever.”  Dankzij deze schranderheid is de kapel tot op heden bewaard gebleven.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog moest men de klok uit het torentje in de grond stoppen. Opnieuw werd hierdoor de kapel ongeschonden door de geschiedenis geloodst.
In 1984 werd de kapel door de St-Jozefsgilde gerestaureerd waarna  de viering van 275 jaar St-Jozefskapel werd gehouden.
De kapel, een juweeltje van barokkunst, heeft een fronton in Balegemse zandsteen en een zadeldak met klokkentorentje. Bovenop het torentje staat een ijzeren kruis met windhaan.
In een medaillon staat het jaartal 1709 ingebeiteld en het opschrift: "H. Jozef, bid voor ons".

Sint-Jozef-arbeider

Op 21 juni 2009 was Sint-Jozef met het beeld van priester-kunstenaar Omer Gielliet meer dan ooit prominent aanwezig in Sint-Anna. Het beeld werd ingehuldigd naar aanleiding van de driehonderdste verjaardag van de Sint-Jozefskapel.  Bisschop Luc Van Looy wijdde de monumentale houtsculptuur van Sint-Jozef in.
Met dit schitterende Jozefbeeld willen ze de boodschap van de H. Jozef als beschermer voor elke bezoeker nog meer gestalte geven. Veel mensen vinden hier troost. De instandhouding van de kapel is de rode draad in de werking van de gilde.

Het beeld is gemaakt uit een ontwortelde eik.  Sint-Jozefarbeider werd de rode draad van het beeld.  Het gelaat kreeg sluike haren en met aureool bovenaan versierd.  De armen strak naast het lichaam, gereed om het werd aan te vatten.  In de bovenzak en rond de gordel van het kleed vinden we het gereedschap van een timmerman.  Eveneens het jeneverkruikje, symbool van de vrome legende, mocht niet ontbreken.  Verder rond het beeld zien we hoe Sint-Jozef uitverkoren wordt in de keuze tot echtgenoot van Maria.  Immers in de synagoge wensten drie kandidaten bruidegom te worden van Maria.  Men stelde : die zijn staf zou bloeien zou de uitverkorene zijn, zo geschiede.  De staf van Sint-Jozef bloeide.  In een sculptuur zien we de staf die een zonnebloem voorstelt met 360 zaadjes.  Deze stellen het aantal leden van de Confrérie voor.

In de boom werd aan de achterzijde eveneens een Mariabeeld afgebeeld.  Maria rust in het hart van Jozef.  Verder vinden we in het beeld het landelijk karakter van de omgeving : rijpe en onrijpe korenharen en vogels in de lucht.  Tenslotte zien we de boodschap in gegrift door de priester-kunstenaar : “Sint-Jozef, neem ieder van ons in uw blijvende bescherming.”  Een gegeven dat elke voorbijganger zal doen nadenken.

Kapel O.-L.-Vrouw van de Twee Bruggen

Het archief van de St-Pieterskerk vermeldt  dat er in 1533 een Lieve-Vrouwkapel bestond aan de twee bruggen op het kruispunt van de Cauterstraete (nu Veldstraat) en de Peirdestrete (thans hospitaalstraat) met de Peperstraete (nu gedeeltelijk Kapellestraat) en de Drapstraete (nu nog Drapstraat). Vroeger werden de meeste kapellen gebouwd op kruispunten met meerdere straten. Door het oprichten van heiligdommen verdreef men de duivel van deze plaats.
In die tijd bezat een vrouwke uit de Kapellestraat een mooi Lieve-Vrouwbeeldje, gebakken uit potaarde. Op de vraag van de pastoor het beeldje in de kapel te plaatsen weigerde ze omdat ze  zoveel van het beeldje hield. Doch enige tijd later stelde ze vast dat het beeldje verdwenen was. Na lang zoeken vond de vrouw haar beeldje terug in de kapel van de Twee Bruggen.
Zij nam het terug mee naar huis. Niet voor lang echter, want voor de tweede keer was haar beeldje op onverklaarbare wijze uit haar woning weg en bevond het zich terug in de kapel. Toen vertelde ze die wonderbare zaak aan de pastoor, die haar de raad gaf het beeldje in de kapel te laten, wat dan ook geschiedde.
Tijdens de Franse Revolutie werd de kapel volledig vernield. Als bij wonder kwam het potaarden Lieve-Vrouwbeeldje ongeschonden van onder het puin en kon zo gered worden. In 1814 werd de kapel weder opgebouwd grotendeels met de bouwmaterialen van de verwoeste kapel. Menig arduinstuk laat nog sporen na van de ‘smetsvoorhamers’ waarmee de revolutionairen de kapel destijds hebben stukgeslagen.
In de loop van de tijd is de kapel van de Twee Bruggen voor de bewoners van Hamme een vrome bidplaats geweest in tijden van ziekte, oorlog en nood.
Het potaarden beeldje staat nu nog in de nis boven de deur.
De kapel werd als monument beschermd op 19 augustus 1980. Het aanpalende plein was vroeger het kerkhof van de gemeente.

Sint-Annakerk

Over de oude Proosdijkerk is bekend dat in 1423 de toren gebouwd werd, in 1686 de zuiderbeuk en in 1698  de noorderbeuk en de sacristie.  De nieuwe tempel werd in 1873 deels gebouwd met de penningen van de parochianen ter waarde van 11.000 fr.
De bouwmeester waren de gebroeders J. en M. Raemdonck, uit Dilbeek, die de afbraak begonnen op 2 augustus 1875 en reeds op 16 november van datzelfde jaar kon de eerste steen gelegd worden.  Op 8 maart 1877 kon de voltrokken kerk gezegend worden.  Op 17 juni 1878 kwam de pas benoemde hulpbisschop Mgr. L. de Batice, de nieuwe tempel wijden.
De tegenwoordige kerk van Sint-Anna is gebouwd op de plaats van de oude  kerk, met uitzondering van de oude vierkante toren, die men bewaard heeft en wiens achthoekige spits men enigszins verhoogd heeft.  De bouwtrant is gotisch.  Zoals vroeger staat de kerk onder de aanroeping van de patrones de H. Anna.

De kerk heeft drie beuken.  Het hoogaltaar is versierd met een groep in hout die Christus aan het kruis voorstel en gebeiteld werd door Camiel Lippens, uit Ledeberg.  Er zijn in het koor ook twee welgesneden zitbanken van de 17de eeuw. 

Het hoofdaltaar, aan de linkerkant, heeft een schilderij, voorstellende de instelling van de H. Rozenkrans, te midden van kleine ronde tafereeltjes waarin de 15 mysteries op afgebeeld zijn.  Dit schilderij van E. De Loose (Hamme) werd door René Tilley hersteld.Het zijaltaar is toegewijd aan de H. Anna.  De predikstoel komt uit de Boschkapel te Lochrist

Orgel

Het huidige instrument werd in 1753 gebouwd door Pieter van Peteghem (1708-1787) uit Gent. De voorzijde is rijkelijk voorzien van houtsnijwerk en gebeeldhouwde onderdelen. De middentoren wordt gedragen door een console met schelpmotief en de zijtorens worden gesteund door saterkoppen. Bovenaan de pijpen is de versiering in ajourwerk uitgevoerd en de middentoren is getooid met drapeerwerk. Links en rechts van de zijtorens is een zijvleugel aangebracht met in het midden een engelenkopje en onderaan bloemen en loofwerk. Bij de restauratie werd de 18de-eeuwse opstelling van het orgel terug ingevoerd, namelijk in de balustrade van het doksaal, waarbij de rugzijdebespeling werd hersteld; op deze wijze kreeg het orgel terug een gunstige uitklinksituatie in de kerkruimte en komt het zicht op de prachtig gepolychro­meerde orgelkast, een zeldzaamheid in Oost-Vlaanderen, vanuit de kerk ook beter tot zijn recht.
Sinds februari 1980 is het orgel is beschermd als monument.
Het gerestaureerde orgel werd op 9 juni 1995 opnieuw officiëel in gebruik genomen met een feestelijk concert.

Ekelbekekapel

De kapel gelegen in Ekelbeke, aan de Vossestraat, werd voor het eerst beschreven in 1911. In 1960 wordt Achiel De Bonte eigenaar van het goed. Een gedeelte van het eigendomsrecht wordt overgedragen aan de heer André De Bonte.

Op 15 januari 2001 wordt door 5 omwonenden de vzw Ekelbekekapel-Zogge opgericht. Zij willen voorzien, mede door een actieve buurtwerking, in het onderhoud van de kapel.
Enkele jaren terug werden de toren en het dakgebinte volledig vernieuwd.
In 2009 werd de deur vervangen.
In de nis van de voorgevel staat het beeld van Sint-Rochus.
Binnenin staan boven het altaar de beelden van O.-L.-Vrouw van Troost, de Heilige Andreas Avillinus en Heilige Machtus

Sinds 2008 heeft de vzw het eigendomsrecht.

Jaarlijks, op pinkstermaandag, gaat de parochie van O.-L.-Vrouw Hulp der Christenen, Zogge ter bedevaart naar de Ekelbekekapel.