
De Heidekapel, toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën,
staat aan de Oude Heerweg te midden van de Waasmunsterse bossen op de Heide.
Het voorste deel werd in 1643 ingewijd. In 1710 werd een breed zeshoekig bouwwerk toegevoegd en in 1778 een sacristie.
De belangrijkste interieurelementen zijn het Maria-altaar met centraal het beeld van de patrones, de brandglasramen, de preekstoel en het doksaal.
De Heidekapel is sinds 1971 beschermd. De laatste restauratie dateert van 1981.
Tussen de parochiekerk van Waasmunster-centrum en de Heidekapel
gaat jaarlijks
op 25 maart,sinds 1351, de Heikewipommegang uit.
De kapel is dagelijks te bezoeken.

Op de Sint-Annadries bouwden jonkheer Filips Frans Van Der Haegen, heer van Roden, en Maria de Neve, zijn echtgenote, in 1628 een kleine kapel uit dank voor de genezing van hun dochtertje. Het kind was door het Sint-Antoniusvuur aangetast.
De huidige kapel (1928) is een eenbeukig gebouw en heeft een trapjesgevel zonder ornamenten en een spits klokkentorentje op het dak. De voorgevel heeft een nis met het beeld van Sint-Antonius-Abt en daaronder de wapenschilden van de families De Neve en d’Hanis. In de rechterzijmuur is nog een deur waarlangs de familie tijdens hoogdagen de kapel binnenging. In het midden van het indrukwekkende altaar prijkt een levensgroot beeld van de beschermheilige in knielende houding met staf en zwijntje. Boven het altaar trekt het familiewapen van de stichters de aandacht. In 1949 schonk de familie de Neve de kapel en het interieur aan de kerkfabriek van Sint-Anna.
Na grondige restauratie werd het gebouw door monumentenzorg in 2002 beschermd.
Nog steeds gaat naar oude traditie op 15 augustus de processie uit van de Sint-Annakerk naar de kapel van de Rodendries.
De vierde zondag van september heeft de begankenis plaats voor het Sint-Antoniusvuur (gordelroos).

De Sint-Rochuskerk van de parochie Sombeke ligt aan de weg Waasmunster-Elversele.
In 1888, toen Sombeke een zelfstandige parochie werd, kreeg de kerk haar huidige vorm.
Het is een kruiskerk en de voorgevel heeft een weelderige ornamentiek. Binnen liggen grafzerken van adelijke families die in Sombeke woonden. Het interieur is sober.
Het orgel is een creatie van Vereecken en is beschermd, net zoals de kerk en haar omgeving.
Jaarlijks, 14 dagen na Pinksteren, wordt hier de sacramentsprocessie gehouden.
Elke zondag om 9 uur wordt eucharistie gevierd.

De robuuste laatromaans-gotische westertoren van 1430 met stevige spits en het vernieuwde koor van 1617 zijn de oudste delen van de kerk, gebouwd met grijze Balegemse zandsteen. Later werden de zijbeuken verbreed en de sacristie vergroot.
Om de symmetrie te behouden werd aan de noordkant een vontkapel aangebouwd.
Meubilair, glasramen, schilderijen, communiebank en het mooie hoogkoorgestoelte maken van de kerk een fraai geheel.
Het koor en de toren zijn vanwege hun artistieke, oudheidkundige en historische waarde sinds 1943 beschermd.
In 1984 werd de kerk grondig gerestaureerd en nadien werd het ganse kerkgebouw als beschermd monument erkend.

De nieuwe Roosenbergabdij, van de comtemplatieve orde van de Mariazusters van Sint- Fransiscus, waarvan de benedictijnermonnik Hans van der Laan uit Vaals het plan tekende, is tijdloos van stijl.
De ruimtes, waaronder het bezinningscentrum en het museum, zijn rond een binnentuin geordend.
Midden de bossen heeft de abdij vandaag haar eigentijdse functie van bezinningscentrum.
Iedere dag wordt de eucharistie gevierd.

De Sint-Jan de Doperkerk op de parochie Ruiter (1880) is gebouwd in neoscheldegotiek.
De patroonheilige is vernoemd naar Jan Baptist Vermeulen, schenker van de grond voor de kerk en het kerkhof.
Het is een kruiskerk met drie beuken en een vieringtoren. Het interieur is sober.
Het Forceville-orgel van 1726 is beschermd en wacht nog steeds op restauratie.